Κυνηγώντας ψάρια ακτογραμμής με μικρό ψαροντούφεκο.
Φέτος τον χειμώνα ο στόχος ήταν τα περισσότερα καρτέρια να γίνουν με ένα μέγεθος ψαροντούφεκου που άλλοτε χρησιμοποιούσαν μόνο για ψαχτήρι στην τρύπα και αυτό δεν είναι άλλο από το 75i. Η ψαρευτική πρόκληση ήταν και θα συνεχίζει να είναι να βελτιώνει ο ψαροκυνηγός τον τρόπο που επικοινωνεί με τα ψάρια , και όταν λέω επικοινωνεί εννοώ τι πληροφορίες τους δίνει είτε οπτικά είτε παλμικά ως προς την πλευρική τους γραμμή. Το καρτέρι από μόνο του είναι μια φιλοσοφία ξεχωριστή και θα μπορούσαμε να γράφουμε και να μιλάμε ώρες γιαυτό. Η απόφαση για τo τι ψαροντούφεκο θα πάρεις και θα κρατήσεις στα καρτέρια σου έχει να κάνει με την δομή του πεδίου , που κυνηγάς καθώς και τις συνθήκες που επικρατούν. Άρα μιλάμε πρώτα από όλα για γνώση του τόπου. Ένα δια ταύτα που έβγαλα και θέλω να μοιραστώ μαζί σας είναι πως σε ρηχά μέρη με βραχώδη ακτογραμμή έχει πολύ μεγαλύτερο πλεονέκτημα ένα «κοντό» invert σε αντίθεση με ένα μεγαλύτερο , και ο λόγος είναι ότι βρίσκεται κοντά στο σώμα του δύτη καθώς και κοντά στα βράχια χωρίς αυτό να προεξέχει με αποτέλεσμα να φαίνεται. Στις συναγρίδες ειδικά που παρουσιάζουν χαρακτηριστικά ψαριού με απίστευτη μνήμη και συμπεριφορά , που εκείνες κυνηγούν με πλήρη γνώση του τόπου και παίζουν όλες οι λεπτομέρειες καθοριστικό ρόλο.
Ένα κοντό ψαροντούφεκο που κρύβεται εύκολα αναμεσα στα βράχια και κοντά στο σώμα του δύτη και μπορεί να ρίξει 3,5-4 μέτρα είναι υπέρ αρκετό γαι ρηχό ψάρεμα.
Το Dusty Labrax 75i έχει +11cm μήκος όπλισης και βέργα 110cm με διατομή 6,5mm καισε συνδυασμό με το βαρύ σετάρισμα “The Hard One” μας δίνει τρομερή αυτοπεποίθηση ακόμη και στο κυνήγι της συναγρίδας.
Είναι ένα μανιτζέβελο invert με απίστευτη δύναμη και βολές ακριβείας!
Προσωπικά το θεωρώ ένα μικρό διαολάκι με πολλές δυνατότητες που μπορεί να αντικαταστήσει επάξια κλασικά 90αρια μονολάστιχα…
Η ιστορία έχει ως εξής.
Καθημερινό ρηχό κολύμπι για να ξεμουδιάσουν οι μύες μας και να χαλαρώσει λίγο η ψυχούλα μας από το άγχος και το στρες της ρουτίνας.
Τα ρηχά καρτέρια ήταν είναι και θα συνεχίσουν να είναι η καλύτερη ψυχοθεραπεία και ταυτόχρονα η καλύτερη γυμναστική.
Ο τόπος φαινομενικά άδειος αλλά στο επίμαχο πόστο θα γίνει η έκπληξη του χειμώνα.
Μια συναγρίδα ανεβασμένη από τα βαθιά είχε χώσει την μούρη της στα βράχια , και παρασυρμένη από τον οίστρο που έχει το κυνήγι της τροφής , έγινε από θηρευτής σε λίγο χρόνο θήραμα με μια αλάνθαστη και ήσυχη προσέγγιση.
Με ένα μικρό ξύσιμο στα βράχια το ψάρι γύρισε 180 μοίρες και ήρθε κατά επάνω μου. Το σώμα έκανε αυτό που ήξερε καλά να κάνει. Χέρι ψαροντούφεκο και ψάρι ευθυγραμμισμένα , με το πάτημα της σκανδάλης η 6,5αρα μπήχτηκε στα μάγουλα της και έμεινε επάνω στην βέργα κάτι που μου έδωσε αυτοπεποίθηση μην αφήνοντας το να χωθεί στα βράχια επιπόλαια.
Με ένα απαλό αγαντάρισμα βγήκα κρατώντας το λάφυρο του χειμώνα στα χέρια μου…
Σκέφτεστε κάτι καλύτερο;
Αγαπάμε με όλο μας το είναι το ρηχό ψαροντούφεκο!
Εις το επανιδείν λοιπόν με νέες περιπέτειες!
Υγ: Ένα υπέροχο μεγάλο λαβράκι πιασμένο στα ρηχά με Dusty Labrax 75i και σετάρισμα ”The Hulk 21” με ένα ζευγάρι 21χιλ. Sigal από τον φίλο μας τον Κώστα από την Λάρισα!
Καλό υπόλοιπο χειμώνα σε όλους!